15-jarige Tilburgs meisje verzamelt handtekeningen van Tommies op 27 oktober 1944

21
26-10-2017
  • soldaten
  • Tommies
  • bevrijding
  • Tweede-Wereldoorlog
  • Tilburg
  • Piet van Ierlant
  • Marie-Jes van Ierlant
  • Heuvelstraat
  • aanwinst
Handtekeningenboekje Tilburgse bevrijders 1944Jeugd in de binnenstad
Marie-Jes van Ierlant werd geboren in Tilburg op 6 december 1928 als oudste dochter van Piet van Ierlant (1897-1973) en Marie-Theresia Joosen (1901-1995). Haar ouders hadden vanaf 1925 een bloeiende dameshoedenzaak in de Heuvelstraat nummer 48. Vooral haar moeder bestierde de zaak en haar vader Piet van Ierlant raakte vanaf 1932 betrokken als manager bij de wielersuccessen, gemeenteraadslid en wethouder. Ze had er een heerlijke jeugd, met haar zus Felice en buurmeisjes spelend in de grote tuin achter het huis of voor de deuren van de Vroom & Dreesmann  in de Heuvelstraat. In augustus 2017 kwam het pand nog in het nieuws door de uitslaande brand in de FEBO.

Bevrijding 27 oktober 1944 
Marie-Jes van Ierlant maakte als 15-jarig meisje de bevrijding mee in Tilburg in de nacht van 26 op 27 oktober 1944. Ze zat toen al op de MMS van het Theresialyceum. Het was ook tijdens haar middelbare schooltijd dat ze een opstel schreef over de bevrijding in de nacht van 26 op 27 oktober 1944. Uit het opstel blijkt dat ze beschikt over een scherpe opmerkingsgave met oog voor details. Ze begint het opstel met: '27 October is een dag, die Tilburg niet gemakkelijk vergeten zal. Het was een dag van grote angst en nog grotere vreugde. Door de radio was afgeroepen dat 25 October de aanval op Tilburg was begonnen'. Duitsers hadden bij hun aftocht de gas- en elektriciteitsfabrieken, spoorrails laten springen. De familie Van Ierlant bracht de nacht door in de schuilkelder van het huis aan de Heuvelstraat. Bij gebrek aan elektriciteit moesten kaarsen licht in de duisternis brengen. De nacht werd al rozenhoedjes biddend doorgebracht. Vader Piet van Ierlant ging midden in de nacht naar de ingeslagen granaten kijken, vooral de Bosscheweg, Gildebroeders- en Leenherenstraat waren getroffen. Het was buitengewoon angstige gebeurtenis voor zo'n jong meisje. Ze maakte zich zorgen, over het lot van opa en oma Joosen in Baarle-Nassau, over het granaatvuur. De schade bleek aan eigen huis en haard mee te vallen, wijken als Koningshoeven en Broekhoven waren veel meer getroffen.
De straten toonden verschrikkelijke taferelen zoals kinderen met gescheurde kleren, die in de kelder van de Vroom & Dreesmann hun heil zochten.

Handtekeningen van Tommies
Met Tommies worden de bevrijders bedoeld. Mensen gilden: De Tommies komen op het Willemsplein ! Het volk rende naar het plein en de jonge kinderen holden mee. De eerste tank met soldaten was in aantocht, soldaten die sigaretten uitdeelden. Het gevoel van vreugde was onbeschrijflijk.
Maar ook bij dit historisch moment voor de stad Tilburg was er een idee om de herinnering aan de bevrijders vast te houden. Het meisje van 15, nu een vrouw van 88, vroeg aan de Tommies om handtekeningen.

We hadden het voorrecht om anno 2017 van het meisje van toen het boekje in ontvangst te hebben mogen nemen. En dat precies rondom de herdenkingstijd aan de bevrijding van Tilburg. De handtekeningen zijn in potlood geschreven.
Het boekje vormt een uniek monument uit de tijd van toen.
Hantekeningen_1940_1945_0006

Gerelateerde blogs
Link naar de weblog van het Regionaal Archief Tilburg d.d. 26 januari 2010: Oud-wethouder Piet van Ierlant, sportstimulator van het eerste uur;
Link naar weblog van het Regionaal Archief Tilburg d.d. 28 juni 2010: Tourliefhebbers opgelet;
Link naar de weblog van het Regionaal Archief Tilburg d.d. 13 juni 2013: Tilburg en de Tour de France.

1 comment

Reageren
  1. Frans | Feb 15, 2020
    Geboren op 17 Juli 1940, 4 jaar en 3 maanden dus, toen we in het ondiepe keldertje zaten van ons huis op de hoek van de Gildebroederstraat en de Sint Sebastiaanstraat, huisnummer 21. Mijn broertje Herman en ik lagen bovenop de aardappelen, met onze ouders over ons heengebogen om te beschermen tegen de granaatscherven, het kwam op mij over als een zwaar onweer, met harde klappen als er granaten ontploften, als het even stil was, ging de deur van de kelder naar de huiskamer op een spleetje open en kon ik onder pa en ma door de kamer inkijken, wat ik zag, staat nog steeds op mijn netvlies: de kale planken van de huiskamervloer: nee zeiden mijn ouders later, er lag vloerbedekking, er stonden meubels, maar die moeten door de luchtdruk van de ontploffende granaten, terug de kamer in zijn geblazen. Het schilderij, dat ik nog steeds in bezit heb vertoont een rafelig gat, daar is een granaatscherf doorheen gegaan. Wat ik me ook nog duidelijk herinner: mijn vader droeg me over het puin en glas op het binnenplaatsje, het poortje stond open: bij Rutten aan de overkant, Sint Sebastiaanstraat 32 stond de voordeur open, met in de hal een stapel beddegoed, daar werd ik heengebracht. Wat ik later heb begrepen, is, dat onze buren, de familie Schraven, Gildebroederstraat 52, door een op de straat ketsende granaat om het leven zijn gekomen, zij schuilden ook in het keldertje onder de trap, op een muurdikte afstand van de plaats waar wij zaten. Mijn vader heeft de dode buren op een handkar gelegd en is ermee de stad ingelopen richting ziekenhuis misschien? Mijn vraag: wie kan mijn herinnering aan die tijd, tijdens en na de beschieting en wat daarna is verteld met mij delen?

    Reageren

    Contact en informatie
    sluit Hulp nodig? Chat is online op maandag van 13.00 - 16.00 uur en van 19.00 - 22.00 uur.
    op dinsdag t/m donderdag van 10.00-16.00 uur en van 19.00-22.00 uur.
    op vrijdag van 13.00-16.00 en van 19.00-22.00 uur.

    Op dit moment zijn we offline. Je kunt je vraag wel stellen via e-mail.
    sluit Online op dit moment
    chatOnline -
    Stel een vraag